Jedyny partner AMPP w Polsce
  • CIP Poziom 1
  • CIP Poziom 2
Dowiedz się więcej

Kto musi stosować normę EN 1090? Przepisy i obowiązki wykonawców

·

·

Norma EN 1090 to jeden z kluczowych standardów dla firm produkujących konstrukcje stalowe i aluminiowe w Unii Europejskiej. Jej stosowanie wiąże się bezpośrednio z obowiązkiem znakowania wyrobów znakiem CE. W tym wpisie wyjaśniamy, kto musi wdrożyć EN 1090, jakie są konsekwencje jej niestosowania i jak HMS wspiera wykonawców w procesie certyfikacji.

Co to jest norma EN 1090?

EN 1090 to zbiór norm europejskich regulujących:

  • projektowanie, wytwarzanie i montaż konstrukcji stalowych i aluminiowych,
  • zasady kontroli jakości, nadzoru, dokumentacji i oznakowania CE,
  • procesy specjalne, takie jak spawanie, cięcie, malowanie, montaż prefabrykatów.

Norma EN 1090 została wprowadzona obowiązkowo Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego nr 305/2011 (CPR) i zharmonizowana z dyrektywą budowlaną.

Kto ma obowiązek stosować normę EN 1090?

Stosowanie EN 1090 jest obowiązkowe dla wszystkich firm, które:

  • Wytwarzają lub montują konstrukcje stalowe lub aluminiowe w budownictwie,
  • Produkują wyroby budowlane trwale wbudowywane w obiekty (hale, wiaty, mosty, zbiorniki, schody, balustrady),
  • Dostarczają konstrukcje na rynek UE (nawet jeśli produkcja odbywa się poza UE),
  • Oznaczają swoje wyroby znakiem CE.

Nie ma znaczenia, czy firma działa jako główny wykonawca, podwykonawca czy producent komponentów – każdy podmiot odpowiedzialny za produkt końcowy musi spełniać wymagania EN 1090.

Jakie produkty podlegają pod EN 1090?

  • Hale przemysłowe i magazynowe
  • Konstrukcje wsporcze, ramy, kratownice
  • Schody, pomosty, barierki, balustrady
  • Wieże, maszty, podesty
  • Zbiorniki, silosy, estakady
  • Konstrukcje spawane trwale połączone z obiektem

Jeśli produkt jest częścią konstrukcji budowlanej i podlega montażowi, musi być zgodny z EN 1090.

Kluczowe elementy wdrożenia EN 1090

1. System Zakładowej Kontroli Produkcji (ZKP/FPC)

Zdefiniowany w EN 1090-1. Każdy producent musi wdrożyć wewnętrzny system kontroli jakości obejmujący:

  • nadzór nad procesami,
  • dokumentację techniczną,
  • personel i kwalifikacje,
  • nadzór nad spawaniem i procedurami WPS/WPQR.

2. Certyfikacja procesu spawania wg EN ISO 3834

Spawanie jest procesem specjalnym i musi być kontrolowane przez koordynatora spawalniczego (IWE/IWT/IWS)oraz objęte procedurami WPS.

3. Deklaracja Właściwości Użytkowych (DoP) + Znak CE

Po pozytywnym audycie i zatwierdzeniu systemu, producent wystawia DoP i umieszcza znak CE na produkcie, zgodnie z wymaganiami CPR.

Co grozi za brak zgodności z EN 1090?

  • Zakaz wprowadzenia wyrobu na rynek UE,
  • Brak możliwości uzyskania odbiorów budowlanych,
  • Kara od nadzoru budowlanego,
  • Utrata kontraktów i zleceń,
  • Problemy z ubezpieczeniem i odpowiedzialnością cywilną.